13 Maart '09 - 11:14,

Hé daar
Hallo!
Test test test,
Hoort u mij?
Joehoe!
Ja, kom ik door?

Ik was dus even weg. Gewoon van de radar verdwenen. Pleite. Verschwunden van deze weblog.
Ik zat een week in Kaapstad om de Cape Argus te rijden. U weet 't wellicht nog wel: dat lange fietsding rond de Tafelberg. Met 7 man en 2 vrouw onder wie ikzelf zouden we hem gaan bedwingen. Eerst een weekje trainen en dan hoplaaaa!
Maar kent u die mop van die 7 man en 2 vrouw die de Cape Argus gingen rijden?
Precies. Ze reden hem niet.

Dat weekje weg was echter niet voor niets. Ik heb heel wat wetenswaardigheden opgedaan, waaronder:

-Mannen praten veel over poep. Dat wisten we natuurlijk al. Maar mannen met diaree praten constant over poep. En als ik zeg constant, dan bedoel ik ook constant. En niet meer in bescheiden zinnetjes als “Ben jij al geweest?” (overbodige vraag overigens bij iemand die aan de schijterij is) maar eerder in hele verslagen: "Ik geloof dat ik me iets beter voel. Ik heb net een wind durven laten. Volgens mij ging het goed...".
-Ik kan in een huis vol met mensen aan de dunne wonen en zelf nergens last van krijgen. Misschien moet ik ook eens naar India.
-4 man deed dus op voorhand al niet mee. 'Met een uitgedund groepje aan de start verschijnen' is in dit kader een heel grappige woordspeling. Vind ik.
-Ik val om bij windstoten van 74 kilometer per uur. De andere 30.000 Argus-deelnemers ook. Vlak na de start moesten we onder een viaductje door. Daar was de wind zo sterk, dat er voor me meteen 20 man op zijn bek lag. Ook lopend kwam ik niet door de windmuur heen. Dan is 110 kilometer afleggen heul lang.
-De Cape Argus bekijken vanachter een dranghek aan het strand met een cappuccino in de hand is veel leuker eigenlijk. Zeker toen ik allerlei deelnemers met bloedende hoofdwonden en gehavende fietsen langs zag komen.
-Vervolgens alsnog de laatste 10 kilometers naar de finish rijden is ernstig genant. Vooral als het publiek keihard begint te juichen als je langs ze rijdt. “Well done!”. Jaja, well done.
-De medaille die ik vervolgens om mijn nek gehangen kreeg is bijna zo groot als mijn nieuwe iPhone. Hij maakt alleen minder goede foto’s.
-Met een blog bijhouden is het net als met naar de sportschool gaan. Hoe langer je het niet gedaan hebt, hoe groter de psychologische drempel is weer te beginnen. Maar weet je je over die barriere heen te zetten, dan is de voldoening bijzonder groot. Kortom: ik ben er weer.

(foto's van onszelf volgen nog, zijn in bestelling bij de organisatie)

Naam:			Persoonlijke info onthouden? Ja Nee
Email:
URL:
Reactie:		Emoticons / Textile
Om te voorkomen dat de reactievelden overspoeld worden met teksten over online casino's, viagra en andere ongein moet je om te reageren even deze vraag beantwoorden. Naar welke bloem ben ik vernoemd?     ( Register your username / Log in )
Kattebel:		Ja, stuur mij email als iemand anders reageert.
Verberg email:		Ja, verberg mijn email-adres.
Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.